VANBRUUN Guide
Saffieren - Een droom
Historie en betekenis
Het woord ´saffier´ is afkomstig uit het Grieks en betekent ´blauwe steen´. Het is een edelsteen die al duizenden jaren begeerd wordt. De Perzen geloofden bijvoorbeeld dat de aarde op een saffier groeide en dat de weerkaatsing ervan de hemel blauw deed kleuren. De saffier en de blauwe kleur symboliseren eerlijkheid en trouw, waardoor het een zeer geschikte steen is in trouwringen. De populariteit van de saffier nam wereldwijd enorm toe nadat Prinses Diana een trouwring met een saffier aan haar vinger geschoven kreeg van Prins Charles.

Mineralen
Saffier bestaat uit het mineraal 'korund', dat op zijn beurt weer bestaat uit aluminiumoxide. Er zijn vele verschillende stenen die het mineraal korund bevatten - met sporen van andere metalen zoals ijzer, chroom en titanium (om maar een paar voorbeelden te noemen). Deze mineralen bepalen welke kleur een edelsteen heeft. Saffieren kunnen in principe alle kleuren hebben, zoals geel, violet, oranje of groen. Met andere woorden, hij kan bijna elke kleur hebben behalve rood: in dat geval wordt hij 'robijn' genoemd. Een edelsteen krijgt de rode kleur van de onzuiverheden in het mineraal chroom. De meest voorkomende kleur van saffier is - zoals de naam al doet vermoeden - blauw. Deze kleur ontstaat wanneer er een grotere hoeveelheid ijzer en titanium in het korund zit. Tegenwoordig vind je saffieren over de hele wereld, zoals bijvoorbeeld in Australië, Birma, Thailand en Brazilië.
Mohs scale of mineral hardness
De 'Mohs scale of mineral hardness' illustreert de krasbestendigheid van een mineraal. Het meest krasbestendig is diamant - met een score van 10 uit 10 op de bovengenoemde schaal. Het is bijna vier keer zo hard als bijvoorbeeld korund. Korund is echter het op één na meest krasbestendig en heeft een score van 9 uit 10. Saffier en robijn zijn de enige edelstenen met deze hardheid. Mineralen met een hardheid van 1-2 zijn erg kwetsbaar en kunnen met een vingernagel worden bekrast. Voorbeelden van dergelijke mineralen zijn talk en gips. Mineralen met een hardheid van 5-6 op de schaal - zoals granaat en opaal - kunnen worden bekrast met een stalen spijker.
Saffier wordt beschouwd als een zeer duurzame steen, als je kijkt naar de toepassingsmogelijkheden ervan. Het grootste risico met saffieren ontstaat wanneer je een reparatie uitvoert, aangezien het oppervlak geëtst kan worden bij verhitting. Wanneer dit gebeurt moet de steen opnieuw gepolijst worden. De beschikbaarheid van saffieren is bijna onbeperkt en zowel grotere als kleinere zijn probleemloos verkrijgbaar.
Edelsteen saffier - echt en imitatie
Tegenwoordig behoren saffieren tot één van de populairste edelstenen. In Zweden is het zelfs de meest voorkomende edelsteen in de juwelenhandel. Iets wat je moet weten voordat je saffieren koopt, is dat volledig onbewerkte saffieren zeer zeldzaam zijn. Een steen die volledig onbewerkt en natuurlijk is, kan heel veel waard zijn. Ze worden beschouwd als één van de meest waardevolle en begeerde edelstenen, vooral als ze de juiste kleur en zuiverheid hebben. Saffieren die hun kleur of kwaliteit kunstmatig hebben verkregen, zijn tegenwoordig niet veel waard op de sieradenmarkt. Belangrijk is dus om te weten of een saffier echt of synthetisch is, voordat je hem koopt. Dit vooral omdat bepaalde behandelingen ook invloed hebben op de kwaliteit: synthetische saffieren kunnen bijvoorbeeld kwetsbaarder zijn wanneer ze bepaalde behandelingen ondergaan en daardoor makkelijker kapot gaan dan een echte saffier.
Synthetisch saffieren worden tegenwoordig veel gebruikt in de industriesector, bijvoorbeeld als schuurmiddel, in lagers en in optica. Synthetische saffieren bestaan al sinds het einde van de 19e eeuw en komen dan ook zelfs voor in sieraden uit die tijd. Je kunt je afvragen waarom synthetische saffieren überhaupt geproduceerd worden. Zoals de meeste edelstenen kunnen saffieren aantrekkelijker lijken door bepaalde behandelingen, zoals glasvulling, warmtebehandelingen en/of zelfs diffusie. De meeste saffieren hebben een alombekende warmtebehandeling ondergaan. Omdat deze behandeling zó gebruikelijk en nodig is, zijn verkopers en leveranciers niet verplicht om dit aan te geven. Gaat het om een synthetische steen? Of heeft de natuurlijke steen een behandeling ondergaan om een meer fancy kleur te krijgen (zoals een diffusiebehandeling)? Dan moet dit wel worden vermeld.



























